17.12.12

Aanmelden mag bij Charlotte of Noralie, maar uiteraard ook via de email of facebook.

14.12.12




Toen Hij de menigte zag, was Hij innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, zoals schapen die geen herder hebben. 

Rotterdam is zo’n stad, zo’n menigte mensen. Waar Jezus met ontferming over bewogen is. In die stad of directe omgeving wonen mensen die jij kent, maar die Jezus nog niet kennen. Die eenmaal de gelegenheid verdienen om kennis te maken met deze Jezus.  

Veel van hun zullen kerst vieren. Gewoon omdat het traditie is. Een feest van vrede, lief zijn voor elkaar, cadeaus en gezelligheid. Maar de echte, diepe betekenis die het zou moeten hebben ontgaat hun, als zij Jezus niet kennen.

 Daar kunnen we verandering in brengen. Vrijdag 21 december is er een unieke gelegenheid om heel veel mensen uit Rotterdam eo, waaronder mensen die jij kent,  kennis te laten maken met Jezus; de enige reden voor dit feest.

En er is veel aan gedaan om dit een feest voor iedereen te laten zijn.

 Ik nodig je daarom van harte uit om op 21 december ook te komen. Laat je zien. Neem een kennis mee die Jezus nog niet kent.

Meld je aan via de website http://samenkerstrotterdam.nl/ en bestel gratis kaarten.

Verder zitten we te springen om medewerkers. Voor het praiseteam is het nu te laat. Maar er is nog allerlei hulp nodig. Laat je zien!




Lieve lezer, 

Vorige week zat ik in de trein op weg naar mijn ouders. Het is een lange reis, dus ik heb veel tijd om te studeren. Dit wissel ik graag af met zo nu en dan een gratis krantje. Ik las daar een aritkeltje over een New Yorkse politieagent die sokken en schoenen kocht voor een zwerver. Dit is door een omstander op foto vastgelegd (zonder dat de agent dit wist). Zij heeft de foto naar het korps gemaild en het korps plaatste de foto op facebook. De agent is ondertussen beroemd geworden om zijn daad van barmhartigheid.

Terwijl ik dit artikel las, was het eerste wat ik dacht ‘mennn! we zouden als christenen op deze manier bekend moeten staan’.Ondertussen heeft deze politie agent gouden manchetknopen gekregen van het korps. En dan vraag ik mij af. Blijkbaar is dit zo uitzonderlijk. Doen wij als christenen iets verkeerd? Dit is wat Jezus erover zegt:

35 Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, 36 ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.” 37 Dan zullen de rechtvaardigen hem antwoorden: “Heer, wanneer hebben wij u hongerig gezien en te eten gegeven, of dorstig en u te drinken gegeven? 38 W anneer hebben wij u als vreemdeling gezien en opgenomen, u naakt gezien en gekleed? 39 Wanneer hebben wij gezien dat u ziek was of in de gevangenis zat en zijn we naar u toe gekomen?” 40 En de koning zal hun antwoorden: “Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.” (Matt. 25)

Uiteraard kunnen we niet voor elke zwerver nieuwe schoenen kopen en niet bij elke collecte aan de deur geld gaan geven, er zijn immers zoveel dingen! Klopt deze redenering eigenlijk wel? Denk eens even bij jezelf na en vraag je dan eens af of deze smoes wel in overeenstemming is met Gods Woord. Dan heb ik het ook over mezelf hoor, want het is mijn excuus om niet élke straatmuzikant bij de Bas geld te geven. Er staan in de bijbel zoveel beloftes over dat God wil geven, dat Hij voorziet, dat Hij voor je zorgt. Hij geeft immers geen steen als we om een brood vragen, nietwaar? 

Laten we als christenen dan bekend gaan staan om dit soort ‘heldendaden’. En ook al zullen we geen gouden manchetknopen ontvangen, we doen het voor Jezus. Dat is namelijk van eeuwige waarde! Je maakt het Koninkrijk van God op deze manier zichtbaar op aarde. Als christenen zo bekend gaan staan, dat zou pas een getuigenis zijn!

21.11.12


Reflection

Sometimes reflection is a not funny confusing pinpointing true help.

Samen met een grote groep lieve zussen en broers verdiepen we ons in de vijfvoudige bediening. Of eigenlijk moet ik zeggen dat dit het plan is.

Wat de Heilige Geest echt van plan is weet ik niet. Begrijp me goed. Of het echte doel nu de vijfvoudige bediening is, vraag ik me af. Dat komt omdat er van die fijne verwerkingsopdrachten zijn die je bepalen bij waar je staat.
Zou het doel van de Heilige Geest misschien kunnen zijn dat wij ons bezinnen op onze positie, levensstijl, toewijding enzovoort?
Ik raak daar van overtuigd. Want zonder dat is het niet mogelijk op te schalen naar het niveau van deze bedieningen.
Ik denk dat deze cursus wel eens langer kan gaan duren dan vooruit gedacht.

Weet jij waar je staat? Iemand zei ooit eens: ‘het goede is de grootste vijand van het beste’.

We hebben het vaak over zaken die ons geloof en onze groei in de weg kunnen staan. Zoals zonden, ongehoorzaamheid, geen Bijbel lezen, geen quality time enzovoort. Er is er een die we vergeten. En dat is het goede en met name berusting daarin.

‘Ik ben toch christen? Heb ooit mijn leven aan hem gegeven. Ik doe toch niemand kwaad en doe geen gekke dingen. Ik probeer me rein te bewaren en af en toe de Bijbel te lezen en te bidden. Ik ga naar de dienst en doe mee aan activiteiten ………..’
Herken je dit? Dit is berusting in het goede. En als zodanig een vijand van het beste.

Ik zeg niet dat je geen christen bent. Ik zeg niet dat je fout bent. Ik zeg wel dat het te weinig is.
Het leven van de Heer Jezus is zo vol van verlangen naar God. Hij zoekt Hem telkens opnieuw. Als er iemand recht had om te berusten dan was het Jezus. Al een tijd voordat Hij ging sterven aan het kruis, zegt Hij: “Niemand ontneemt het Mij, maar Ik leg het uit Mijzelf af. Ik heb macht het af te leggen en macht het weder te nemen; dit gebod heb Ik van mijn Vader ontvangen.”

Hij is in controle. Maar ondanks dat zegt Hij: Gelooft gij niet, dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij is? De woorden, die Ik tot u spreek, zeg Ik uit Mijzelf niet; maar de Vader, die in Mij blijft, doet zijn werken.”

Nu zegt Hij tot mij in mijn geest: “Gedenkt het woord, dat Ik tot u gesproken heb: Een slaaf staat niet boven zijn heer. Indien zij Mij vervolgd hebben, zij zullen ook u vervolgen; indien zij mijn woord bewaard hebben, zij zullen ook het uwe bewaren.”

Tot zover mijn blog, ik ga weer verder, op naar het beste.

Tot daar,
Ab

11.11.12

Hoi lieve meiden,
In januari start er een nieuw project in de Schutse. Het zijn een aantal jonge vrouwen (16-30 jaar) avonden, waarin we met z'n allen en in groepjes gaan nadenken over wie we zijn als vrouw door God geschapen.


True You is een project voor jongvolwassen vrouwen, ontwikkeld door Nadine de Goede. Na projecten in Zwolle, Groningen en Amersfoort start het True You project ook in Zuid-Holland!
In een serie van 8 avonden word je uitgedaagd om écht te zijn en niet te zijn zoals de maatschappij dag in dag uit communiceert hoe jij je als vrouw zou moeten gedragen en hoe je behandelt moet worden. Om te leven in waarheid en vrijheid. Jij bent het beste in het zijn van jezelf!
Ben jij op zoek naar meer van God, wil jij écht zijn en leven in vrijheid? Aan de hand van Johannes 8:32 willen we samen op zoek gaan naar Gods waarheid voor ons leven als vrouw in deze wereld, die zoveel leugens naar ons schreeuwt. Er zullen verschillende thema’s langskomen zoals: God is God, Jij bent jij, Mannen en relaties, Emoties, Gedachten en Omstandigheden.
 
“You will know the TRUTh and the TRUTH will set you free.” (John 8:32)

In september zijn er 4 projecten gestart, namelijk in Utrecht, Dordrecht, Groningen en Bleskensgraaf.
Ook in januari zullen er weer een aantal projecten van start gaan.

Donderdagen @ Rotterdam
Data: 10, 17, 24, 31 januari, 14, 28 februari, 7 en 14 maart
Trainers: Marije
Locatie: Schutse
Tijd: 19.30 – 21.30 uur Kosten: GEEN!

Aanmelden kan hier

8.11.12



Het is alweer een tijdje geleden dat er een nieuwe blog is geschreven en het is ook een tijd geleden dat dat door mij gedaan werd. Inmiddels is er heel wat veranderd sinds mijn vorige blog.

Ik liep vorig jaar stage in de ouderenzorg en dat ging op z'n zachts gezegd niet goed.
Er werd gezegd door mijn praktijkbegeleider dat ik eigenlijk niks goed deed, ik was zogenaamd onbeleefd. Doordat dat gezegd werd tegen mij, werd ik steeds meer onzeker over wat ik deed.
Er werd steeds op mijn neus gekeken als ik een cliënt verpleegde.
Ik hoorde van iedereen wat een geweldige stage ze wel niet hadden. En er is er altijd een de pineut en dat was ik, dacht ik. Ik kwam er achter dat mijn werkbegeleider mij helemaal niet wilde begeleiden, dat zorgt er absoluut niet voor dat je je welkom voelt wat juist zo belangrijk is. Ik werd daar enorm onzeker door. Er zijn fouten door mij gemaakt. En een daarvan was het niet op tijd opkomen voor mijzelf en het conflict vertellen tegen mijn studieloopbaanbegeleider.

Als jij, degene die dit leest, zelf problemen hebt op je stage of met school, dan wil ik je 1 advies geven: Kom voor jezelf op en ga met problemen naar de mentor/SLB-er! Er zijn ook fouten gemaakt door de stageplek zelf en de mensen die niet het goede met mij voor hadden. Al die gesprekken met mijn begeleider en mijn praktijkopleider waren heel vermoeiend voor mij. Ik was zo boos dat ze mij niet begrepen en dat ze maar bleven hameren op wat ik fout deed. Ik was zo boos dat ik vaak moest huilen en dan werd er gezegd dat ik maar op moest houden daarmee.

Als klap op de vuurpijl kreeg ik te horen dat ik op deze manier niet overging naar de 2e klas.  Ik kon het niet begrijpen, hoe kan ik nou niet overgaan terwijl mijn schoolresultaten goed waren? Heel even heb ik het geaccepteerd, maar ik kon niet meer functioneren op deze plek.. Hier kon ik mij niet verder ontwikkelen. Het kon en mocht niet van school, maar met veel gesprekken en gedoe kon ik naar een andere instelling. 

Ik kwam twee weken later een onzekere jongedame terecht in een instelling voor verstandelijke gehandicapten. Geen grote afdelingen waar er geen tijd is voor leuke dingen, maar gezinsvervangende huizen waar 8 mensen wonen. Mijn collega's daar waren erg blij om een nieuwe stagiaire te hebben, dus dat begon al goed. Ik voelde me al heel snel thuis en de mensen vonden mij ook aardig. Ik heb gedanst, gelachen, koekjes gebakken, gelachen met mijn collega's. Ineens besefte ik mij dat ik het misschien wel zou kunnen redden om toch nog over te gaan naar het tweede jaar. Ik vertelde mijn verhaal van mijn vorige stage en ze waren allemaal bereid om mij te helpen. Het was hard werken, echt hard werken. Ik moest alleen maar avonddiensten draaien, anders kwam ik niet aan mijn uren. Ik moest helemaal naar Nieuwerkerk a/d Ijssel, en 's avonds met het OV is geen pretje als je om 12 uur thuis bent en de volgende ochtend weer om half zeven je bed uit moet. Ik voelde me gewaardeerd, elke keer was het weer een plezier om te gaan werken. In totaal had ik 8 weken om een stage van 30 weken af te maken, en ik heb het gehaald en ik ben er supertrots op dat ik dat heb kunnen doen. Op het laatste moment, laatste stagedag en tevens ook laatste dag voordat de vakantie begon, heb ik mijn laatste toetsingformulieren laten invullen. Resultaat: ruim voldoende

Ik had dit niet zonder de Heer gekund, Hij heeft mij door alles gedragen, elk moment van afwijzing, pijn, verdriet en onzekerheid. Hij zei door middel van een profetie die een man voor mij had tijdens avondmaal dat ik later voor mensen zou gaan zorgen. Gods plan en Gods wegen zijn perfect, niet altijd makkelijk en glad asfalt, maar soms ook bergachtig. Bergen die je niet alleen hoeft te beklimmen.

17.10.12


Hey jong! Hey oud!
Jeugd die van gezelligheid houdt!
Zondag 21 oktober hebben de gideons een gezellige lunch georganiseerd voor de gideons. Dus gideons voor gideons! Kom jij ook gezellig socializen, liken en uiteraard lekker lunchen?
Je bent welkom vanaf 13:00 uur op onze jeugdzolder!

 

5.9.12


We zijn weer terug van half weggeweest!
Komende zondag is de aftrap van het nieuwe seizoen.
Zorg dat je erbij bent, want we zullen de plannen voor het nieuwe seizoen met jullie bespreken.
En daarnaast is er natuurlijk ruimte voor een klein feestje: op naar Jeugdseizoen 2012/2013!!

19.6.12


Volg Noralie tijdens haar reis naar India en laat zo nu en dan een berichtje achter zodat ze ons niet zal vergeten...

klik hier om naar haar site te gaan.

24.5.12




Wat je verwacht is niet altijd wat je krijgt.

Wat je verwacht is niet altijd wat je krijgt. Dat heb ik dit jaar wel goed gemerkt.

Ik ben natuurlijk met een nieuwe opleiding begonnen dit schooljaar en het is heel anders dan dat ik op de Passie gewend was.

Ik was mijn oude vertrouwde klas kwijt en mocht helemaal overnieuw beginnen op het Albeda.

Het was heel erg wennen en ik dacht: ' Waar ben ik nu beland?'. Ik leerde nieuwe mensen kennen,  snapte eindelijk hoe alles in elkaar zat op school. En toen kwam het woord 'stage' aan het licht.

Ik vond het heel spannend en ik had er heel veel zin in. Dit gaat me lukken, dacht ik.

Ik kwam op me stageplek en ik had het gelijk niet naar me zin. Ik voelde me niet op me gemak. Dat had te maken met collega's waarmee ik werkte. Op een gegeven moment durfde ik niets meer te zeggen, want ik was bang dat ze me weer ongeinteresseerd aankeken, of dat ze zeiden dat ze geen tijd voor me hadden. Dat ging een aantal maanden door en op een gegeven moment kwam alles wat die maanden mij belemmerd heeft in het goed kunnen functioneren, naar boven. Elke woensdagavond zat ik nerveus en soms wel eens huilend op de bank omdat ik niet naar mijn stage wilde de volgende ochtend. En daar word je mentaal heel moe van. Ik was een tijdje mezelf niet en werd heel snel emotioneel. Doordat ik niet goed kon functioneren op mijn stage, maakte ik ook geen opdrachten. Er hebben een aantal gesprekken plaatsgevonden tussen mijn praktijkopleider en SLB-er en er is uitgekomen dat ik niet geslaagd ben voor mijn stage en dat ik dus ook niet over ga naar het 2e jaar. Dat sloeg in als een bom bij mij. Ik kon dat niet accepteren. Ik heb fouten gemaakt en ook mijn stageplek. Wat je verwacht, krijg je niet altijd. Het heeft me veranderd en ik ben ook gegroeid. Ik ben gegroeid in hoe ik moet leren accepteren.

Ik heb tijdens die moeilijke tijd ook de liefde en rust van God gevoeld. Hij heeft me getroost, hij heeft me in zijn armen genomen toen ik dat nodig had. Ik zou niet weten wat ik zonder Hem zou moeten.

Inmiddels heb ik al een andere stageplek en hoef ik maar een half jaartje over te doen in een andere klas. Waar God een deur sluit, opent hij een raam.

Wat ik jullie mee wil geven, is dat je niet op moet geven, ook al zeggen mensen figuurlijk dat je dat moet doen. Als jij voor iets wilt gaan diep in je hart, kan je dat niet zomaar opgeven.

God heeft mij kracht gegeven om door te gaan.

' Draag mij door het diepe water, waar ik zelf niet meer kan staan. In uw armen ben ik veilig, wanneer U mij draagt als ik niet verder kan gaan'. Daar moest ik aan denken, het is Til mij op- Opwekkingsliederen.

Hij tilt jullie ook op wanneer jij het moeilijk hebt, Hij heeft ons in principe altijd al gedragen.


21.5.12



Komende zondag gaan we met de jeugd naar opwekking. Heb jij je opgegeven voor deze dag?
Zondag verzamelen we om 8 uur bij de Schutse. Het vervoer wordt geregeld, we rekenen hier 5 euro voor.
Voor eten dien je zelf te zorgen: neem een lunchpakketje mee of neem geld mee om op het terrein eten en drinken te kopen. het wordt een dagvullend programma.

5.5.12

Noralie schrijft





























Vandaag is het 5 mei, bevrijdingsdag. We vieren dat we bevrijd zijn van de Duitsers, dat we niet meer in oorlog hoeven te leven. Tot op de dag van vandaag hebben wij Nederlanders sindsdien geen oorlog meer gekend. Eigenlijk is het in heel Europa de laatste jaren erg stil. Helaas kan niet iedereen dit zeggen en gaat er wereldwijd geen dag voorbij waarop er iemand niet in oorlog leeft. 

Vrijheid is een veelomvattend begrip. Voor ons vandaag betekent het dat we niet in oorlog hoeven we te leven. Het houdt ook in dat we grondrechten hebben en daarvan mogen genieten. We hebben namelijk de vrijheid om onze mening te uiten, zelf te weten wat we geloven, een eigen keuze te maken met wie we trouwen, enzovoort. Als voorbereiding op mijn reis naar India lees ik verschillende boeken. Momenteel ben ik bezig in een boek over mensenhandel en slavernij en ik kwam een passage tegen dat ik graag wil delen:

‘... Ben ik dan niet je meester? Heb ik niet twaalfhonderd dollar voor jou betaalt, contant, voor alles wat er in jouw vervloekte zwarte omhulse zit? Ben je dan niet met lichaam en ziel van mij?’ zei hij, terwijl hij Tom een harde schop met zijn zware laars gaf - ‘Zeg eens!’

Op het dieptepunt van lichamelijk lijden en vernederende onderdrukking riepen deze woorden in Toms ziel een gevoel van blijdschap en overwinning wakker. Hij kwam plotseling recht overeind, keek met een oprechte blik naar de hemel, en terwijl het bloed op zijn gezicht zich mengde met zijn tranen, riep hij uit: ‘Nee! Nee! Nee! Mijn ziel is niet van u, meester! Mijn ziel is niet door u gekocht, want die kunt u niet kopen! Mijn ziel is gekocht en betaal door Iemand die in staat is mijn ziel te bewaren - het maakt niet uit wat u doet, u kunt mij niet schaden!’

Uit: De hut van oom Tom

Dit stukje laat een hele andere dimensie zien van vrijheid. Tom heeft het over zijn ziel die gekocht en betaald is door Jezus. Jezus wil ons uiteindelijk échte vrijheid geven. Momenteel leven we onder het juk van de zonde en zondigen we omdat het als het ware als een soort vloek over onze levens ligt. We leven dan wel niet in oorlog, maar onze ziel leeft zeker niet in vrijheid. Jezus wil ons die vrijheid geven. Hij koopt onze ziel door zelf te sterven aan een kruis. Paulus spreekt er ook over in Galaten 5:1 ‘Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven’.

Voor mij persoonlijk betekent dit dat ik niet hoef te voldoen aan de maatstaven van de wereld. Het is niet zo dat ik pas echt iemand ben wanneer ik een goede carriere heb. Ik denk en denk, maar merk dat ik het heel lastig vind om nu concreet uit te leggen wat de vrijheid die ik van Jezus heb gekregen nu eigenlijk voor mij betekent. Het is een bepaald gevoel, een gevoel van vrij zijn en het voelt heerlijk! Ik geloof zeker dat elk mens andere behoefte heeft en een ander ‘soort’ vrijheid nodig heeft. Vraag God welke vrijheid Jezus jou kan bieden, want een leven met Jezus is een leven in vrijheid.

23.4.12




Vrijdag 20 april. Precies een week nadat we aan het jeugdweekend begonnen. Ik was echt vol verwachting wat er allemaal zou gaan gebeuren. We hadden van alles voorbereid en bedacht. En wat ging het snel voorbij, maar wat was het goed. Ik ben de Heer dankbaar voor de mooie dingen; de sfeer, nieuw leven, het onderwijs, de spellen, de gesprekken, het eten, de accomodatie en niet te vergeten zijn blijk van liefde op de zondagmorgen. Dat was heftig!

Ik hoop zo dat we ons er allemaal voor willen inzetten om die mooie band die we in het weekend hebben ervaren, vast te houden. Dat we de jeugd die dat weekend tot geloof zijn gekomen zullen bemoedigen. Zorg dat ze zich thuis voelen in onze gemeente en onze jeugdgroep in het bijzonder!
En jijzelf dan. Welke commitment heb jij dat weekend gemaakt? Hou vast!

"There is power in the Name of Jesus .... to break every chain". Het lied heeft me niet meer los gelaten. Echt. Ik ga er mee naar bed en sta er mee op. Een echo in mijn hoofd. Zo krachtig! En dat is het ook. Door de Naam Jezus kunnen we vast blijven houden aan onze keuzes, bekering, commitment.

Maar we gaan door! In de komende tijd hebben we nog allerlei mooie momenten. Denk aan de studiegroep, met nog heel gave gastsprekers. Ik ben weer vol verwachting naar wat daar allemaal zal gebeuren, om te beginnen deze maand met Ivar van der Sterre.
Ik moedig iedereen aan om er komende vrijdag bij te zijn. Ook als je nog niet eerder naar de studiegroep bent geweest, dan wil ik je bij deze uitnodigen. Laat je vormen door het Woord van God.

1.4.12


Op 1e paasdag zal op de jeugdzolder The Passion of the Christ gedraaid worden.
Entree is 1 euro, voor drinken&snacks wordt gezorgd.
Tot dan!

6.3.12


Zondag 11 maart wordt de zondagmorgendienst verzorgd door de SchutseJeugd. Kom en neem anderen mee!

1.3.12



Michael, Amy, Whitney; het lijkt wel of het de tijd is voor muzikanten om te overlijden. Opvallend vind ik hierbij de aandacht die achteraf aan zo’n artiest wordt besteed. Meerdere malen maakte ik mij een beetje boos over de manier waarop dit dan soms gebeurd. Er zijn namelijk genoeg mensen voor wie het alleen maar gaat om het belang wat ze er zelf bij hebben als een ster dood gaat. Men verdient gewoon bakken met geld aan een dode!

Gelukkig heb ik me inmiddels neergelegd bij al die onzinnige drukte en probeer ik te genieten van wat er nog wel is: de muziek zelf. Ik ga nu dus geen discussie starten over het wel of niet ‘eren’ van een artiest, maar ik wil wel stil staan bij een van mijn favoriete muzikanten: Nina Simone (21 februari 1933 – 21 april 2003).

Een paar weken geleden, ben ik naar een muziekavond geweest. ‘Can I kick it’ wordt elke maand georganiseerd en heeft telkens een andere artiest als thema, deze keer Nina Simone. Een van de nummers die werd gespeeld, was ‘Sinnerman’; een bekend lied, maar met misschien een minder bekende achtergrond. Ik besloot wat research (zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Sinner_Man) te doen en kwam erachter dat er eigenlijk enorm veel theorieën over dit nummer bestaan. Nu ga ik die niet allemaal voor jullie samenvatten, vertalen of toelichten, maar ik wil jou wel vragen naar het nummer te luisteren (http://www.youtube.com/watch?v=Bn5tiuZU4JI) en na te denken over deze vragen:

Wat voor gevoel krijg je bij dit nummer? Vind je het mooi, raakt het je, wordt je boos? Kijk eens naar de tekst (http://www.lyricsfreak.com/n/nina+simone/sinnerman_20100705.html), waar gaat het over (voor jou)? Zie je verband met de Bijbel (de 10 plagen, zonden)? Zou dit lied een oproep kunnen zijn om na te denken over je zonden, om te bidden en dichter bij God te komen? En als het niet religieus bedoeld is, heeft het dan nog steeds een bepaalde waarde (voor de wereld)?

En ben je het bijvoorbeeld eens met deze reactie die onder het youtube-filmpje stond:

The lyrics are kind of scary, but it’s about the importance of believing in God. You should have been praying all your life, just because you’re about to die now, you ask for help.”

Ik vind het in ieder geval een prachtig nummer en om af te sluiten, verwoord dit denk ik ook deels hoe ik het ervaar:

“And for poets and writers, the intensity of this imagery (and its clear religious roots) can make it a compelling way to talk about personal experiences.”

Dank voor het lezen en blessings!

28.2.12

Komende zaterdag staat er een grote schoonmaak op het rooster.
Om 16.00 zal dit beginnen, daarna zullen we met elkaar eten. Voor het eten vragen we €1,00.
Na het eten willen we het einde van de winter inluiden door nog een laatste keer met elkaar het ijs op te gaan. De kosten voor de ijsbaan zijn voor eigen rekening.
Wij rekenen op jullie.

25.2.12


Noralie schrijft niet alleen zo nu en dan een stukje voor de SchutseJeugd weblog, zelf heeft ze ook weblog.
Dit jaar zal zij een paar maanden in India verblijven.
Alle in en outs over de voorbereidingen naar deze reis toe kun je lezen op haar blog.
http://noralieleeft.blogspot.com/p/india.html

Neem een kijkje en zorg dat je op de hoogte blijft.

18.2.12

Een nieuwe schepping



Dit is een getuigenis van mij van de afgelopen tijd. Ik kampte met veel innerlijke strijd. Ik was niet consistent in de dingen die ik ondernam en ik was steeds in discussie met God over de richting van mijn leven. Mijn leven? Zijn leven zou je eerder zeggen. Hoe meer ik besefte dat het Zijn leven is, des te angstiger ik werd. Het leek als of ik verlamde in mijn roeping. Ik deed nog steeds veel en probeerde de Heer in alles te gehoorzamen, behalve dat waartoe Hij mij geroepen heeft.

Van het bovenstaande was ik mij bewust. Ik wist ook zeker dat ik eruit zou groeien, de angst zou overwinnen en dat ik voor Hem zou leven. Ik wilde alleen nog een duidelijke teken. Jezus zei tegen de mensen om zich heen, alleen een ongelovig volk vraagt om nog meer tekenen. Ik geef toe ongelovig was ik zeker, maar nu heb ik inmiddels van verschillende oudsten in de gemeente, die niets van deze roeping afwisten, directe woorden ontvangen. Woorden zoals: je bent goed bezig, geef je aan mij over en Ik zal je een weg banen, blijf Mij gehoorzamen en laat mijn wetboek niet van je afwijken, je bent moedig en Ik ben bij je. Dit zijn tevens ook Bijbelteksten die ik de afgelopen tijd over mezelf heb geproclameerd, omdat dit echt teksten zijn die mijn hart raakten.

Dit is een nieuw jaar en ik wil niet instabiel verder. Ik wil geheel voor de Here Jezus leven. Zijn kracht moet tot uiting komen door mij heen en ik moet mij helemaal aan Hem overgeven. Ik weet het zeker, God wilt ons gebruiken. Maar waar zou ik beginnen en hoe moet ik het weer oppakken? Ik bad namelijk de laatste tijd het meest in bijeenkomsten, voor anderen en maar heel weinig thuis, behalve m’n gebedslijstje afwerken. Opgeven zat er niet in. Ik bleef naar de bijeenkomsten gaan en gebedsmeetings. Ik bleef op wekelijkse basis evangeliseren met de groep. Het begon langzaam maar zeker bij mij in te slaan.

Ik had een gebedsweekend voor meiden georganiseerd. In de eerste instantie te weinig aanmeldingen, dus ik gaf het een beetje op. Mijn vriendin echter zei; stuur een herinneringsmailtje. Dit deed ik en we hadden inderdaad wat meer aanmeldingen, alleen op de dag zelf weer massaal afgemeld. Net alsof de Heer mij iets duidelijks wilde maken. Afijn het weekend was aangebroken en er kwamen 3 vrouwen. Samen met mijn vriendin waren we met z’n vijven. Er was een zuster die zoveel vreugde had en echt zo vrijmoedig was en daar hou ik echt van. Zij was ook degene die mij die avond heeft bemoedigd. Het werd een heftige avond waar de Geest van God echt aanwezig was. Wij hebben aanbeden en gebeden, ik heb zelfs een stukje bevrijding ontvangen. De zuster haalde romeinen 8 aan als een openbaring van de Heer voor deze tijd. Namelijk om in Geest te wandelen, want het vlees is wat de duivel gebruikt om in te opereren. Als je het hebt over vlees, kun je denken aan lust, emoties, behoeftes, gevoel. Op de zaterdag, de volgende dag gingen wij evangeliseren op de Zeedijk. Dat is een hangplek van  de hoertjes en drugsdealers. Een stukje verder had je ook de rossebuurt, met de daadwerkelijke hoerenkasten. Ook die avond was weer krachtig, de kracht van de Heer deed alles en wij zo weinig. Grote donkere mannen die eigenlijk op de hoek drugs aan het verhandelen waren, verlieten de plek nadat we ze hadden gesproken over de liefde van de Heer.

Thuis aangekomen wilde ik die kracht blijven ervaren. Mijn gedachten en gevoelens over allerlei andere dingen namen echter de overhand. Toch, was er iets veranderd, ik begon weer te bidden! Niet zo vurig als toen, in de nachten doorgaan, bidden doe ik nu in ieder geval weer. Toen sprak de Heer, hij zei niet terug te kijken op het verleden, toen ik zijn kracht zo ervoer en in mijn ogen echt vurig was. Hij wilt mij naar een andere dimensie brengen, hoger om anders zijn vuur en kracht te ervaren. Ik liet het vanaf toen los. Ook al kende men mij als vurig en vol passie, zij zullen mij anders gaan kennen. Ik ben in Jezus een nieuwe schepping. Zijn koninkrijk kome en zijn wil worden gedaan. Ik kreeg veel ideeën van de heilige geest, onwijs veel visies. Ik ben vastberaden ze allemaal in werking te stellen. Een daarvan is de poetry nights voort te zetten.

Ik ben er alleen nog lang niet. Want ik stap nog niet uit in mijn roeping. Ik was ongeveer 3 weken geleden thuis, toen mijn buurman een zelfmoord poging deed. Hij sprong 4 hoog naar beneden. Hier schrok ik echt van, hij zou naar de hel gaan en als christelijke buurvrouw heb ik hem niet over Jezus vertelt. Ik stond erbij en ik keek ernaar een plas bloed om hem heen en bewegen deed hij niet. Na Abdoel te hebben gebeld, begon ik God aan te roepen, niet eens om mij te kalmeren, maar om deze man genade te bewijzen en om zijn leven te sparen. Hij lag nog steeds stil en ik bleef God bidden. Ik geloof echt in de kracht van gebed en ook toen heb ik het weer ervaren. Er was in een keer een teken van leven, ambulance in rep en roer, lade hem in en weg waren ze, binnen een paar minuten. Ik zat nog te bidden en besefte dat zoveel mensen verloren gaan en dat ik een taak hierin had. God wilt de wereld een licht laten zien en dat onder andere door mij heen.
 
Onlangs bezocht ik mijn gitarist thuis, bij wie ik een christelijke magazine aantrof. Daarin stond met grote koeien letters; ’wat ga jij in 2012 doen? Een vraag die mij gelijk diep bewoog, omdat ik ervoer dat het op die ene roeping sloeg.

 Anne van der Bijl en David de Vos, hebben mij mogen bemoedigen door een stukje van hen die in de insite magazine is opgenomen. David zei een van de mooiste opdrachten die Jezus vlak voor de hemelvaart aan zijn discipelen heeft gegeven is; Ga op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen (Mattheüs 28:19). En ik weet het, want ik denk er ook zo over en ik heb zelf gezien dat de Heer ons daartoe heeft geroepen. Elke keer dat ik heb geëvangeliseerd heeft Gods geest bewogen, alleen of in een groep. Anne van der Bijl haalde daarbij aan dat niet iedereen dezelfde roeping heeft. Ik keek echt op tegen David, omdat ik zijn passie en verlangen dat Gods wil te doen echt zag. Maar ik was niet geroepen om het evangelie in Afrika of China te verkondigen. Ik zou het waarschijnlijk wel doen als ik er op vakantie was. In dit stuk haalde Anne ook aan dat angst ons niet mag tegenhouden. Ik heb Jezus ontdekt en ik vind het belangrijk dat iedereen dat ook doet en waarom? Als ik ga zou ik moeten vertrouwen op de leiding van God, Hij doet immers dingen boven ons bidden en beseffen. Anne zei verder iets opmerkelijks, namelijk: wat jouw roeping bepaalt, is hoe je reageert op de roep van God, mijn geheim is altijd ja zeggen tegen God. Slik en een zucht daarachter aan, Samany heeft toch niets te vrezen?

Het kopje van dit stuk was zending en er stond: een roeping om de wereld in te gaan ervaart niet iedereen, om de te gaan moet je echter een geweldig christen zijn, een groot geloof hebben, over een flinke dosis lef hebben en alles opgeven, anders blijf je thuis, toch?

Ik kan jullie mededelen dat ik niet huis wil blijven. Ook ik zeg dat Zijn wil worde gedaan! Ik ga wandelen in mijn nieuwe natuur, als een nieuwe schepping. In 2012 ga ik voor de Heer. Ik daag je uit, zoek God en ontdek zijn wil voor jouw leven. Zijn wil is volmaakt, het heeft geen beperkingen en vooral geen maar. Heb jij Jezus ontdekt? Hij verlangt naar ons!

Blessings,

Samany





11.2.12

Dromen


Tijdens een les van mijn leraar Ethiek kwamen we op het moment dat we onze dromen moesten voorlezen aan de klas. Iedereen had zo zijn eigen dromen.
Ook werden er wijze woorden opgeschreven en in een pet gegooid, daaruit mocht iedereen een papiertje pakken. Op wel meer dan 6 briefjes stond er: ‘ Maak je dromen waar’.
De ene wilt huisje, boompje, beestje, de andere wilt niet trouwen en een kind adopteren.
Ik had een hele waslijst opgenoemd : een verpleegkundige worden, werken in het buitenland, veel van de wereld zien, een gezin opbouwen en gelukkig oud worden.
Ik denk bijna wel elke dag aan wat ik allemaal kan doen later ‘ als ik groot ben’.
Ik kan wel zo hard werken om mijn dromen waar te maken, maar wie zegt dat het goed voor mij is?
Gelukkig heb ik Iemand die dat voor mij bepaalt. Misschien ga ik niks waarmaken van wat ik net heb neergeschreven, maar wat God voor mij in petto heeft, is volmaakt.
Ik hoef mijn dromen niet waar te maken, God heeft mijn dromen allang gezien en bepaald en heeft een plan met mijn leven.
Dat is fijn om te weten, toch? Daar hoef je ’s nachts niet van wakker te liggen.


7.2.12


Betrokken bij het werk van Royal Mission, Baan 7 en het studentenwerk van IFES Nederland
en hij komt bij ons spreken op de jeugdzolder!
Zorg dat je er bent: 12 februari 19.15u. 

23.1.12

Sprekende God


Afgelopen zondag heeft Stefan gesproken over de Sprekende God.
Was jij er deze  niet avond bij of wil de sheets nog een rustig bekijken?
Dat kan! Download de presentatie hier.

6.1.12

De allerbeste wensen

Nieuw jaar, nieuwe kansen


Nieuw jaar, nieuwe kansen

 Wauw! Wat ging het jaar ging snel. Wij hopen dat terug mag kijken op een mooi jaar. Een jaar waarin we hebben mogen groeien: in de lengte, in onze vaardigheden, carrière maar zeker ook geestelijk! Het nieuwe seizoen van de jeugd is al weer een tijdje van start. Een nieuw seizoen met een heel nieuw programma! Grote praise avonden, geweldige jeugddiensten, leuke gastsprekers en niet te vergeten, de studiegroep. Wij vinden het zo gaaf om te zien hoeveel jeugdleden er actief meedoen aan de studiegroep. Samen eten en daarna samen werken aan eenheid en geestelijke groei. Naast een hoop samen leren zijn er genoeg gezellige jeugdactiviteiten. We mochten al samen genieten van een filmavond, een middag bowlen, spelletjesavond en er staat nog veel meer op het programma! Als eerste het Nieuwjaarsfeest!

 Met oud en nieuw werden wij uiteraard gebombardeerd met alle nieuwjaarswensen. En natuurlijk mogen we de nieuwe voornemens niet vergeten.

Meer sporten, gezonder eten, toch wat liever doen tegen je broer/zus, beter mijn best doen op school, meer lachen op mijn werk, mijn moeder wat meer helpen in het huishouden, toch niet meer luisteren naar die muziek waarvan ik eigenlijk weet dat het niet zo goed is. Wij zijn al super trots op JP, die met volle overgave zijn Lady Gaga liedjes collectie weggedaan heeft!

Nog een leuk voornemen: naar de jeugd komen. Wij zijn nu al 6 jaar lid van de jeugd en nog steeds hebben wij het onwijs naar ons zin. We zijn blij dat we een vast kern hebben, een aantal jongeren die trouw elke week komen. Wij zijn echt blij met jullie inzet! Onze hoop voor dit nieuwe jaar is dat deze vaste kern mag uitbreiden. Wij hopen dat jullie je thuis mogen voelen bij de jeugd, dat jullie het  naar je zin hebben en actief zullen meedoen! Dus daar ligt ook een taak voor ons, dat is ons goede voornemen en gelijk onze nieuwjaarswens voor jullie!! Want het is een nieuw jaar en er zijn weer nieuwe kansen!

Leonie en Myrna